چنارهای سوخته

گنجشگکان سنگی، بی هراس از رگبار پاییزی

و نوشداروی باران، پس از مرگِ برگ

 

باران...

آیا خواهد شست آِینه ی غبارآلود شهر را؟

یا سیاهی دروغ هایی که از حقیقت می گویند؟

در این دیار کبوترها نیز به قفس های شیشه ای مهاجرت کرده اند

 

باران در میان این خزان،

نه، بهار زرین...

چه نوازنده است نسیم فردوس جاودان مولانا:

 

من از کجا غم و شادی این جهان ز کجا

من از کجا غم باران و ناودان ز کجا

من از کجا...

 

غزال رمضانی، بهار زرین 1393

 

نوشتن دیدگاه