قدرت سکوت، هشتمین کتاب از مجموعه آثار کاستاندا، منتشر شد... بیشتر بخوانید

هر فصل منتظر انتشار ترجمه‌ی یک کتاب تازه باشید. بیشتر بخوانید...

در این غروب تابناک، قرن طلایه داران به پایان می رسد، اما طلوع جاودانه خورشیدش، در آغاز این قرن سیاهی و تباهی - قرن معتبر شدن گدایان- همچون شمعی همواره روشن است که شب درازِ سوگواران زندگی را روشنی می بخشد. در سده ای که پیش رو داریم، دست غارتگر فلک بیش از هر زمان دیگری به یغماگری مشغول است. از تلخ کردن کام آزادگان گرفته، تا نهادن زمام مراد به دست نادان هایی که هر روز تعدادشان افزون می گردد. فقرا فقیرتر می شوند، ستمکاران ستمکارتر و سقف گردون نه به آه مظلوم خواهد شکافت و نه به ظلم ظالم...

 حال که  سهم ازل را بی حضور من قسمت کردند و بلای بلی را در مستی و بی خبری به جانم انداختند، دوران نوین تاریکی را آنگونه که خود می خواهم آغاز می کنم: در عین هوشیاری و آگاهی، تا ابد به دور از سفره آلوده به سالوسِ ستم کیشان و سرسپردگانِ زر و زور، سکه سازان و سنگدلان، سوداگران دنیا و عقبی و از شر قلوب بیمار سیاه دلان، پناه می برم به سیاهی ژرف ترین سیاهچاله های کهکشان...از سین های این غریبستان، سابقه ازل مرا بس، سوختن و ساختن در سوگ سازهای کوک و خموش در هیاهوی سازهای ناکوک...از سرآغاز تا سرانجام، سرمستِ ساغرِ معرفت، در رکاب ساربان سلوک، راهی سایه سار سیمرغ... هان! ای سرنوشت! ساز من با تو یکی کوک نخواهد شد و از تو سبقت خواهم گرفت، همچون تیری که از چله کمان رهیده است....

«احسن الحال» را نگاه دار برای همان هایی که بهشت را با زهد و ریا وجب می کنند، از دیوار حاشا بالا می روند و پس از سفید کردن روی شمر، پرچم حسین بر در خانه عَلَم می کنند... یا روشنفکران قلابی و تاریکدلی که به موسیقی موتزارت و باخ گوش می دهند و به زر ناسره افسارشان را! قلب شان سکه قلب است، چشم دارند اما نمی بینند، گوش دارند اما نمی شنوند...اصلاً تو اهل قالی، حال چه دانی چیست؟ آن هم حال «سوته دلان»...دست تو به اسیران خاک و آجرپرستان می رسد، اما هر قدر که بچرخی، به گرد پای «درویش خرسند» نخواهی رسید، که تو اسیر دوازدهی و من «آن» هستم...

غزال رمضانی، فصل همیشه بهار کهکشان

چرخ ز استیزه من خیره و سرگشته شود              زانکه دو چندان که ویم، گرچه چنین مختصرم

مولانا